خداییش نمیدونم چرا ما ایرانی ها عادت داریم همش در مورد زبان های خارجی به هم پز بدیم و از زبان به عنوان یک قابلیت تخصصی برای خودمون استفاده نمی کنیم. فقط از اون به عنوان یک پرچم استفاده میکنیم و می گیریم بالا تا همه جا نمایش بدیم.
حقیقتش اینه که چند وقت پیش(گمانم) تو مراسم عید فطر بود که تو ماشین نشسته بودم و رادیو رو روشن کردم و برنامه ای از یکی از شبکه های رادیویی پخش میشد و مهمان اون برنامه مدعی بود که اکثر زبانهای زنده دنیا صحبت می کنه و بعد شروع کرد به گفتن چند تا جمله کلیشه ای ، یواش یواش سوختش به اتمام رسید و بعد از یه موسیقی مجری برنامه ازشون خواست تا یه جمله رو به چند ربان مختلف بگه که اونموقع متوجه شدیم ایشون دارند از این کار تفره میردن و همش میگند که" این جمله خوب معنی نمی ده" و بعد یک جمله دیگه که هیچ ارتباطی با جمله مورد درخواست مجری نداشت رو به خورد مردم می ده...
این عادت جالب ما ایرانی ها است که سعی داریم همش بگیم آدم های باسوادی هستیم و در هر کوره دهاتی که بریم حتی دهاتهایی که یه رستوران هم برای پذیرایی از مهمان هاشون ندارند باید بنویسیم well come to … و بعد پز بدیم که شهر ما توریستی شده!
جالب اینجاست که اکثر این نوشته ها هم دارای غلط املایی و انشایی هست.
